Newfoundland: het einde!

We zijn 5 dagen op Newfoundland geweest. Dat was een bijzondere ervaring. We zijn van de havenstad Channel-Port aux Basques in het zuidoosten helemaal naar het noordelijkste puntje gereden (700km). Het is daar het einde van de wereld. Grappig dat we juist op dat punt van onze reis het dichtst bij huis waren.
We hebben veel gezien, zoals een eland midden op de weg! Maar dat was zeker niet het enige bijzondere. 

Newfoundland, uit te spreken met de klemtoon op New, wordt ook wel “the Rock” genoemd. Dat is niet voor niets, want het hele eiland is eigenlijk één grote verzameling rotsen. Er groeit niet veel. Langs de kust zijn veel kleine vissersplaatsjes. In het binnenland zijn vooral bergen en meertjes.
Wij vonden het een heel mooi eiland. Er lag nog heel veel sneeuw en dat zorgde voor prachtige vergezichten. De mensen van hier die we spraken, zeiden allemaal dat we in de zomer terug moeten komen, omdat het dan nog veel mooier is.

Donderdag (4/5) reden we van Port aux Basques over de enige weg die naar het noorden gaat. We zaten in de auto alleen maar stil om ons heen te kijken. Zo indrukwekkend was de ongerepte natuur. Na ongeveer 350km reden we Gros Morne National Park binnen. Het Visitor Centre was open en we kregen uitgebreide informatie over wandelingen en dingen om te zien. We maakten meteen een eerste wandeling bij Norris Point, waar we een geweldig uitzicht hadden op het water en de bergen.

’s Avonds keken we bij de vuurtoren van Rocky Harbour naar een prachtige zonsondergang.DSC02043

Vrijdag (5/5) hebben we het National Park verder verkend. Eerst gingen we naar de Tablelands. Dit zijn tafelbergen. Ze zijn miljoenen jaren geleden ontstaan toen aardplaten tegen elkaar botsten: deze bergen werden toen uit de aardkorst omhoog geduwd. Ze bestaan uit een bijzonder soort geelkleurige steen, dat normaal alleen ondergronds te vinden is. Door de samenstelling van dit gesteente kan er niets groeien. We maakten een prachtige wandeling. Door de sneeuw was het soms moeilijk om het pad te vinden.

DSC02062

Daarna gingen we naar de kliffen bij Green Point. Ook al een uniek geologisch verschijnsel: hier zijn heel bijzondere fossielen gevonden, waardoor men in het gesteente vrij nauwkeurig de grens heeft kunnen vaststellen tussen 2 belangrijke geologische tijdperken. We vonden het jammer dat we hier niet meer verstand van hadden, want we wisten eigenlijk niet goed waar we precies naar aan het kijken waren.

DSC02068

We hebben nog andere wandelingen gemaakt, o.a. naar Western Brook Pond, een fjordenmeer, omgeven door hoge rotsen.

DSC02087

Zaterdag (6/5) gingen we naar de noordelijkste punt van Newfoundland. Het was een mooie route. Eerst langs de kust via kleine vissersdorpjes. Naarmate we noordelijker kwamen zagen we in de zee steeds meer ijsbergjes. Omdat het helder was konden we aan de overkant van het water Labrador zien liggen. Labrador vormt samen met Newfoundland één provincie. Pas in 1949 is deze provincie, als laatste, officieel deel van Canada geworden.DSC02101

DSC02136

DSC02129

DSC02121
Ons ultieme doel van deze dag was l’Anse aux Meadows. Dit is een historische plek waar rond het jaar 1000 de Vikingen, onder leiding van Leif Erikson, aan land zijn gekomen. Zij hebben dus Amerika ontdekt, 500 jaar eerder dan Columbus. De Vikingen bouwden hier een kleine nederzetting. Lange tijd hebben de plaatselijke bewoners gedacht dat het een oud Indiaans kampement was. Pas 50 jaar geleden is vastgesteld dat het om overblijfselen van de Vikingen-nederzetting gaat.

DSC02111
De toegangsweg en parkeerplaats van deze site waren keurig sneeuwvrij gemaakt. Het verdere terrein helaas niet. We hebben een stukje van de wandelroute over het terrein kunnen lopen, dankzij dappere voorgangers, wiens voetstappen wij konden volgen in de sneeuw. Wij vonden het hoe dan ook heel bijzonder om deze plek te bezoeken.

Zondag (7/5) reden we terug naar het zuiden. We vertrokken in dichte mist vanuit St. Anthony. Na een paar uur rijden werden wij verrast door een eland midden op de weg. We waren  ‘moose alert’ dus we stonden op tijd stil. Later huppelde ook een kariboe over de weg.


We brachten een bezoek aan Port au Choix, een schiereiland waar sporen van bewoning zijn gevonden van verschillende Eskimo-stammen. Dit is met een aantal sculpturen uitgebeeld.

Vandaag (maandag 8/5) vertrokken we uit Deer Lake en maakten een tussenstop in Corner Brook. We zagen daar het  monument van Captain James Cook. We kenden hem als degene die Nieuw Zeeland in kaart heeft gebracht. De informatieborden leerden ons dat hij zijn carrière als cartograaf in Newfoundland is begonnen.

DSC02158
We reden het laatste stuk terug naar Port aux Basques. Het viel ons op dat er door het goede weer van de laatste dagen, enorm veel sneeuw was verdwenen. Het goede weer overigens ook: ruim vóór Port aux Basques werd het verkeer aangeraden van de weg te gaan in verband met zware windstoten. Maar ja, waar moet je dan heen ?
We zijn gelukkig veilig aangekomen in Port aux Basques en hopen dat morgen de boot naar Nova Scotia wél gaat (vandaag zijn zowel de dag- als de nachtboot gecanceld vanwege de wind).

11 gedachtes over “Newfoundland: het einde!

  1. Hallo Marion en Petra,
    Als je dit zo allemaal leest hebben jullie een geweldige week gehad. En wat een hele mooie zonsondergang hebben jullie gefotografeerd, dat kom je niet overal tegen. En lekker in de sneeuw lopen, dat is volgens mij lang geleden volgens mij. LIjkt me leuk om van die wilde dieren op de weg tegen te komen, alleen aanrijden lijkt me een verschrikking.
    Veel plezier op de boot naar Nova Scotia, hopelijk gaat de wind een beetje liggen.
    Groeten,
    AD

    Like

  2. Dag Marion en Petra, mooie foto’s, vooral de zonsondergang. Heel bijzonder. Had je thuis al veel voorwerk gedaan wat de info betreft? Je maakt er steeds een prachtig geheel van. Geniet verder, groet ingrid

    Like

    • Hoi Ingrid, dank voor je reactie. Wat het voorwerk betreft: thuis hebben we een globale planning gemaakt van de route (aan de hand van overnachtingsplaatsen). Wat we onderweg precies gaan zien en doen vullen we ongeveer per dag in (de avond tevoren). Natuurlijk hebben we vooraf wel wat ingelezen dus we hebben wel plekken in ons hoofd waar we naar toe willen. Wat Newfoundland betreft was dat het Gros Morne Park en l’Anse aux Meadows.

      Like

  3. Hoi Petra en Marion,
    Wat maken jullie steeds prachtige reportages met mooie foto’s. Zo krijgen we een goed beeld van Canada. Marion, bijzonder dat er in Canada ook een gemeente St. Anthonis is. Veel plezier, groet Maaikelien

    Like

  4. Hi Marion en Petra,

    Elke keer weer leuk om jullie korte verhalen te lezen over de plaatsen/gebieden waar jullie geweest zijn.
    De landschappen zien er prachtig uit en ik kan mij voorstellen dat jullie je daar uitmuntend vermaken.
    Geniet er lekker van en hopelijk gaat het weer binnenkort de goede en warmere kant op.

    Like

  5. Lieve Marion en Petra.
    zojuist weer met veel plezier mama van jullie avonturen.
    Marion van harte gefeliciteerd met jou verjaardag vandaag, natuurlijk ook namens mama.
    Ook voor jou Petra vast ook felicitaties voor jou verjaardag ook al is die nog een weekje weg.
    Be safe en goede reis verder.
    Heerlijk om jullie te zien genieten.
    Tante Ton en Renee

    Like

  6. Pingback: IJsland | Petra & Marion op reis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s